Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΩΣ ΝΕΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ


Η Μονή Εσφιγμένου είναι η πρώτη μου μετάνοια στο Όρος. Το ξυλουργείο υπήρξε για μένα το πρώτο σχολείο, το φροντιστήριο, γι' αυτήν την μεγάλη αρετή. Ο ηγούμενος με ρώτησε τι γνωρίζω να κάνω.

- Είμαι ξυλουργός.
Αμέσως μ' έβαλε στην υπακοή του Γέροντα μαραγκού. Τη επαύριον μου ανέθεσε να πάρω μέτρα για το κάσωμα παραθύρου. Στο εργαστήρι υπέδειξε να κόψω τα ξύλα μεγαλύτερα. 

Του λέγω:
- Θα βγη μεγάλο.
- Εσύ θα μου υποδείξης; Κόψε εκεί που σου λέγω.

Στην τοποθέτηση, όπως ήταν φυσικό, ήταν μεγαλύτερο.
- Βλέπεις, Γέροντα, δεν κάνει.
- Πάρε πάλι, παιδί μου, τα μέτρα.
Στο εργαστήριο μου υπέδειξε να το κόψω μικρότερο.

- Γέροντα, θα βγη μικρό.
- Αρχάριος είσαι και υποδείξεις μου κάνεις;
Το κάσωμα βγήκε μικρότερο.
- Είδες, Γέροντα, είχα δίκαιο.
- Πάρε πάλι μέτρα, καλογέρι.

Δυστυχώς, υπέδειξε να το κόψω ακόμα μεγαλύτερο. Είπα καθ' εαυτόν «Θεέ μου, τι θέλει αυτός ο άνθρωπος. Τρελός είναι;». Οπότε αποκρίθηκα:
- Να 'ναι ευλογημένο.
Έσκυψε ο Γέροντας το κατάλευκο κεφάλι του, λέγοντάς μου:
- Επιτέλους! Αφού χαλάσαμε ένα κυβικό ξύλα, έμαθες να λες «Να 'ναι ευλογημένο».
  Απόσπασμα από το βιβλίο «Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας» του Γέροντα Γρηγορίου Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress,  Blogger...